εις τον καρπό επλακώσαν πολλοί!

χρονογράφημα
ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΑΡΠΟΝ ΠΟΛΛΟΙ…ΠΛΑΚΩΣΑΝ
----------------------------------------------------------
του κ Νικολάου Νίνου επικεφαλή της
« δημοτικής κίνησης πολιτών Ρεθύμνου»


Πολλές φορές έχει γραφτεί και ….διαπιστωθεί, η διαχρονικότητα του αφτειασίδωτου και αληθινού κειμένου του μεγάλου στρατηγού Μακρυγιάννη!
Ο μεγάλος αυτός πατριώτης και αγωνιστής, έγραψε και είπε μεγάλες αλήθειες, μέσα από ειλικρινή και «ανεπεξέργαστα» κείμενα , τα οποία «ενόχλησαν» πολλούς, διότι ( πώς να το κάνουμε ! ) η αλήθεια πάντα….πληγώνει.
Σε μια παράσταση του ενώπιον του τότε βασιλιά Οθωνα, διαμαρτυρήθηκε για την μεταχείριση ,που μετεπαναστατικά, έγινε προς τους αγωνιστές, τις χήρες και τα ορφανά τους, λέγοντας την εξής κουβέντα¨.
« Λίγοι αγωνιστήκαμεν ( εις τον καρπόν πολλοί πλακώσαν, και παίρνουν το ξύλο και βαρούνε τους αγωνιστάς »
Δηλ σε απλά νεοελληνικά, ο Μακρυγιάννης τοποθέτησε την διαχρονική αλήθεια, ότι λίγοι είναι εκείνοι που αγωνίζονται, αλλά στην….μοιρασία πολλοί πλακώνουν, και μάλιστα έχουν την αναίδεια να παίρνουν ξύλα και να βαρούνε ( θα μπορούσε κανείς να το πάρει και μεταφορικά, ότι δηλ συκοφαντούν οι πολλοί πλακώσαντες τους αγωνιστές) τους αγωνισθέντες!
Οπου της ιστορίας και αν στραφεί κανείς ,θα βρεί να υπάρχει τούτη η άσχημη πραγματικότητα, αλλά στην Ελλάδα μας……… βασιλεύει !.
Ας μην πάμε λοιπόν μακρυά και ας μείνουμε ..στα δικά μας. Να θυμηθούμε ποιοι πολέμησαν στα βουνά και στα λαγκάδια, ποιοι μάτωσαν , ποιοι καταστράφηκαν οικονομικά, ποιοι θυσίασαν παιδιά άνδρες και γονιούς ,ποιοι όρθωσαν το ανάστημα τους στον κατακτητή, ποιοι πολέμησαν με το κορμί τους τις ορδές του τούρκου, ποιοι σουβλίστικαν, ποιοι αποκεφαλίστηκαν ποιοι κρεμάστηκαν , και ας δούμε στην συνέχεια τι τους έκαμαν οι βολεμμένοι, πού πλακώσαν στην μοιρασία ( που ετρύγησαν τον καρπό….) .
Πόσες δίκες, πόσες φυλακίσεις , πόσοι κατατρεγμοί !
Ας προχωρήσουμε ( πάλι στα δικά μας…) , στους κομματικούς οργανισμούς να δούμε ποιοι έστησαν κόμματα, ποιοι δούλεψαν για την άνοδο τους και στο τέλος να διαπιστώσουμε πόσοι απόμειναν….στον τρυγητό !
Ένα τρυγητό στον οποίο πολλοί πλακώσαν , που ούτε …εκδορά αγώνα δεν είχαν.
Ας προχωρήσουμε στα αθλητικά γεγονότα , όπου την ίδια κατάσταση θα βρούμε. Κάποιοι ματώνουν σε πολύχρονες και επίπονες προσπάθειες ,και οι πολλοί πλακώνουν μόνο όταν υπάρξουν τηλεοπτικά κλπ δημοσια φώτα, όπου καταθέτουν τις παχειές κουβέντες τους περί «κοινής προσπάθειας κλπ κλπ ».και τρυγούν τον καρπό της επιτυχίας ( των άλλων, που αγωνίστηκαν ! )
Ας πάμε στα δημοτικά κλπ δρώμενα, όπου στον αγώνα λίγοι αγωνίζονται, αλλά στις φωτογραφήσεις του…τρυγητού, πολλοί πλακώνουν !
Τα τυποποιημένα χαμόγελα, των πάσης φύσεως τρυγητών, του καρπού στον οποίο (πάντα ) πολλοί πλακώνουν, είναι καθημερινά, στα μέσα ενημέρωσης, όπως πχ στα εγκαίνια ( όπου όλοι καδράρονται κουστουμαρισμένοι και γραβατωμένοι ), και στους ξύλινους λόγους που εκφωνούνται, όπου οι πολλοί αλληλοσυγχαίρονται για τον (ανύπαρκτο ή ελάχιστο )αγώνα τους, θαύοντας και « βαρώντας » , εκείνους που αγωνίστηκαν.
Και χρησιμοποιούνται ( για να «βαρούνε» τους αγωνιστές ) και τα λεγόμενα μέσα ενημέρωσης , μερίδα των οποίων τηρεί τιμολογιακές διατιμήσεις για το μέγεθος του ξύλου με το οποίο ( δίκην συμβολαίου βαρέματος….) θα μειώσουν και θα θάψουν τους αγωνιστές, στήνοντας στην θέση τους τους ανδριάντες των «πελατών « τους.
Είναι …κοινό μυστικό , ότι οι «δημόσιες σχέσεις» σήμερα, αποτελούν την οδυνηρή ( για τους μη έχοντες χρήματα ) πραγματικότητα και την εδραίωση του άνισου αγώνα , στην ενημέρωση των πολιτών.
Και επειδή στην ίδια κοινωνία ζούμε όλοι, και κάπου γνωρίζουμε ( όσο και αν μας τα κρύβουν οι « πολλοί πλακώνοντες ») ,την αλήθεια των αγώνων ,γιαυτό επιστρατεύονται στην υπηρεσία των « πολλών που πλακώνουν», πολλοί «σοβατζήδες» με τα …πιλοφόρια τους.
Οι πάσης φύσεως ,χρώματος και προέλευσης λάσπη « βαρά» τους αγωνιστές, για να λερώσει την ατίθαση και ασυμβίβαστη μορφή τους, και να ρίξει χάμω τον «αδριάντα» τιμής και αγώνα, που οι αγωνιστικές πράξεις των έστησαν.
Στήνονται μπουντρούμια όπου τους χώνουν, κάστρα όπου τους φυλακίζουν, και δικαστήρια όπου τους εξευτελίζουν.
Πόσες φορές , οι «αξιολογήσεις » που εκφέρονται δεν αφορίζουν τους ατίθασους, τους ειλικρινείς τους μη πολιτικάντηδες , μη λαμβάνοντας υπ όψει καμμιά αναφορά στους αγώνες, στην μαχητικότητα και διεκδικητικότητα, στην τιμιότητα και ακεραιότητα, στην ασυμβίβαστη και αθεράπευτη αγάπη για τον τόπο τους!
Σχεδόν πάντα, τούτα τα προσόντα, τούτη η προσφορά, θεωρείται….μειονέκτημα .
Δυστυχώς και στην περίπτωση αυτή ισχύει η αρχή….της δημοκρατίας, δηλ οι πολλοί ( πλακώνοντες για τον καρπό ), υπερισχύουν των ολίγων ( των αγωνιστών)…….
Πού είσαι καυμένε Μακρυγιάννη ……….


5-9-2003



[ δημοσιεύθηκε στις εφημερίδες «κρητική επιθεώρηση» της 3-10-2007 και «ελευθερία» της 10-11-2007 ]